สาเหตุ ที่ทำให้ผู้เริ่มต้นสร้างเกมส์ท้อถอยและหมดกำลังใจทำต่อ

บทความนี้เป็นความเห็นส่วนตัวน่ะครับ จากที่ผมได้พบมาเอง

บรรดานักสร้างเกมส์ทั้งหลายที่เริ่มต้นสร้างเกมส์นั้นมีมากมาย แต่ทว่า เกมส์ที่สำเร็จเสร็จสมบูรณ์ นั้น กลับมีน้อยมาก แทบจะไม่ถึง 5-10 เปอเซ็น ของจำนวนผู้ทำทั้งหมดเลยทีเดียว และสาเหตุอะไรที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเราลองมาดูและวิเคราะกันเป็น ข้อๆไปน่ะครับ

  1. ตาบอดคลำทาง  สำหรับผู้ที่เริ่มต้นทำเกมส์ส่วนมากจะไม่มีความรู้ในด้านการทำเกมส์เลย และใช้วิธีตาบอดคลำทางเอาทีนี้พอคลำไปมากๆ เจอทางตัน ไม่มีทางออกทำยังไงดีล่ะ เลิกแม่มเลยล่ะกัน.....   ครับจบเห่เอวังด้วยประการนี้กรณีนี้ผมเคยเห็นมากับตัวเอง ซึ่งคือเพื่อนของผม (ขอสงวนนามโดยใช้ชื่อสมมุติว่านาย ลำโพง) ครับนายลำโพงเป็นเพื่อนสนิทกับผม เห็นผมนั่งทำเกมส์อยู่แล้วสนใจ เลยมาขอตัวโปรแกรมสร้างเกมส์ไปลองเล่นดูบ้าง  ทีนี้ด้วยความ คิดที่ว่าข้าเจ๋งของเขา ไม่มีการปรึกษาหรือถามอะไรกันซักคำ พยายามทำทุกอย่างด้วยตัวเอง สุดท้ายหาทางไปไม่เจอ และหมดกำลังใจจนเลิกไป ด้วยข้ออ้างที่ว่า    “ทำไปก็ไม่รู้จะให้ใครเล่น แล้วจะทำไปทำไมว๊า ” และสุดท้ายคุณลำโพงก็หลุดจากสารบบการสร้างเกมส์ไป ผมลองคิดเองคร่าวๆนักทำเกมส์ที่หลุดไปจากสารบบด้วยสาเหตุนี้ น่าจะมีซัก 40-50เปอเซ็น
  2. จินตนาการสำคัญกว่าความรู้ สำหรับผู้ที่พ่านเงื่อนไขข้อที่1มาได้ขอแสดงความยินดีด้วยครับ คุณคือ 50เปอเซ็นที่เหลือรอดมา แต่ทว่ายังครับอุปสรรคที่ทำให้ท้อใจและเลิกยังไม่หมดครับ พอพ่านข้อ1มาได้คุณจะพบว่า คุณพอทำอะไรได้นิดๆหน่อยๆกับแผนงานการสร้างสรรเกมส์ของคุณ แต่คุณจะมาติดปัญหาที่ว่า ไอเดียมีในหัว แต่ไม่รู้ต้องทำยังไงถึงจะให้ไอเดียในหัวออกมา ปัญหานี้เป็นปัณหาร้ายแรงมากครับ เพราะคนเราที่อยากทำเกมส์ย่อมอยากสร้างสรรเกมส์ที่สุดยอดอลังการ ระเบิดภูเขาเผากระท่อม กอบกู้ชาติ ช่วยโลก สร้างฮาเร็ม เป็นวีรบุรุษ แต่ ไอ้พล็อตที่อลังการงานสร้างขนาดนั้น ต้องใช้ทรัพยากรมากมายในการสร้างมันขึ้นมา+กับความอดทนระดับหน้ามืดแบบ8000แรงม้า ด้วยความที่คิดพล็อตขนาดนั้นมาประมาณว่า Assassin creed+GTA+เกมส์จีบสาว+Gog of War มารวมๆกัน แต่พอจะลงมือทำ กลับกลายเป็นว่า ได้แค่เกมส์ยิงก้อนสี่เหลี่ยม ที่มียูนิตร่วงลงมาทีล่ะอัน แบบเกมส์ ชู้ตติ้ง ..............แล้วไอ้ พล๊อตAssassin creed+GTA+เกมส์จีบสาว+Gog of War มันไปอยู่ไหนซะล่ะว่ะค่ะ?  ผู้สร้างที่คิดว่า จินตนาการสำคัญกว่าความรู้ ผมไม่เถียงครับว่าเป็นเรื่องดี แต่ทว่า ก่อนที่คุณจะจินตนาการ คุณควรรู้ไว้ซักนิดว่า ไอ้เทคโนโลยีต่างๆที่เขาจินตนาการและสร้างสรรมัน ออกมานั้น คนที่คิดเรื่องพวกนี้มา แม่มแทบทุกคนมีความรู้ทั้งนั้น ไม่ไช่จินตนาการมาแบบลอยๆวาดๆเอาในอากาศแล้วมันจะออกมาเลย เมื่อเป็นเช่นนั้น พวกที่พ่านข้อแรกมาได้ พอมาเจอปัญหาข้อ2 ก็จะพากันหายตัวไปอีก 30 เปอเซ็นเป็นอย่างน้อย ทีนี้จาก 100 คนก็จะเหลือพวกที่สามารถเดินทางไปสู่ข้อ3 ประมาณ 20 คน
  3. ทำไมเราเก่งไม่เท่าคนอื่น   ยินดีกับ 20 คนที่พ่านเข้ารอบมาได้ครับผมทีนี้คุณพ่านมาถึงข้อ3 คุณสามารถสร้างเกมส์ได้แล้ว คุณมีความคิด วางพล็อตเรื่อง วาดหรือดอทกราฟิค เขียนสคริป ไม่ว่าจะเป็น GM หรือ RM แต่ทว่า เมื่อคุณไปมองเห็นเกมส์ที่คนอื่นทำ เฮ้ยพระเจ้า ทำไมมันอลังการอย่างนี้ฟระ แล้วทำไมของเรา เอ่อ.....นี่มันก้อนอะไรว่ะเนี่ย พวกนี้จะแบ่งเป็น 3ประเภทครับ

                    3.1            สายกราฟิค  ทำไมเขาวาดรูปออกมาสวยจัง ทำไมsprite เขาเนียนตา ทำไมลูกปืน เวทมนต์ ตัวละคร ฉาก ฟร้อน บลาๆๆๆๆๆ ของเขาดูดีจังเลย ของเขาภาพมาผู้ชายหล่อวูงกล้ามเป็นมัด ผู้หญิงสะโอดสะอง น่ารัก แล้วของเรา .....นี่มันตัวอะไรกันนี่ โอยทำไงดีไม่มีพรสวรรค์ทางศิลปะ เลิกแม่มดีกว่า ทำไปก็สู้เขาไม่ได้ จบเห่เอวังครับ เพราะคิดว่าจะทำไปแข่งกับคนอื่น จะต้องให้หรูกว่าคนอื่น จะต้องดีกว่าคนอื่น พอมันออกมาไม่ดีเท่าคนอื่น ก็เลิกมันดื้อๆ มีครับตนแบบนี้ที่คิดว่าตัวเองจะต้องแข่งขันกับคนอื่น ตลอดเวลา

                    3.2             สายเนื้อเรื่อง ทำไมเขาเขียนเนื้อเรื่องออกมาดีจังน่าติดตาม มีผู้กล้ามีจอมมาร มีภูติรับใช้ มีเทวดา มีซาตาน มีอาวุธในตำนาน    แล้วของเราล่ะ........เนื้อเรื่อง  นาย ลำโพง ไปเก็บเห็ดในนามีเห็ดงอกมา นายลำโพงต้องเก็บให้ทัน .........ทำไมเราคิดเนื้อเรื่อง ที่ดีกว่านี้ไม่ได้ฟระ โอ้ยไม่มีหัวด้านการคิดเนื้อเรื่อง เลิกแม่มดีกว่า และแล้วพอเห็นว่าเนื้อเรื่องเกมส์ของตนเองไม่สนุก นายลำโพงก็เลิกเขียนเกมส์เลิกทำเกมส์ จบเห่เอวังครับ

                     3.3             สายพ่นไฟปล่อยแสง พวกนี้จะเป็นพวกที่ ทุกออปเจ็คทุกยูนิตในเกมส์ที่สร้างต้องอลังการตามล่าหาวิธรทำทุกอย่างให้ออกมาเฟอเฟค สมมุติ ในGMน่ะครับ ยูนิตศัตรูทุกตัว ต้องเขียนด้วยโค้ด ใช้ Drag & Drop ไม่ได้ เกมส์ฉันจะเป็นราคี เว่อครับเว่อมาก พอหาวิธีไม่ได้ ก็เลิกมันดื้อๆ ไม่มีเหตุผล  ผมว่า การเขียนเกมส์ ทำเกมส์ มันเป็นอะไรที่เปิดกว้างมาก ไม่ไช่ว่าเราต้องใช้ทุกๆอย่างที่เป็นสกิลAdvance บางคร้ง ใช้ Basic บ้างก็ได้ แต่ว่าส่วนสำคัญที่สุดคือจุดหมายปลายทางมากกว่าครับ ไม่ว่าคุณจะเขียนโค้ด 300 บรรทัดให้ฮีโร่ ไปหวด สไลม์ หรือใช้ Drag & Drop 2อัน ฮีโร่ก็ไปหวด สไลม์เหมือนกัน เพราะฉะนั้น อะไรที่มันได้พลเหมือนๆกันก็ใช้ๆไปเถอะครับ ไม่ต้องฟิคว่า ฉันสาย Script ฉันสาย Drag & Drop ไม่งั้นมันจะพาลหมดกำลังใจเลิกทำไปซะ เสียดายครับ อุตส่าฟ่าฟันมาได้ถึงขั้นนี้แล้ว

คนที่พ่านขั้นตอนนี้มาได้ จาก20 คน จะเหลือรอดไปได้ประมาณ 10คน คิดเป็นเปอเซ็น ก็ 10 เปอเซ็นที่เหลือครับถือว่าน้อยมากๆแต่ทว่า ยังมีอีก1เรื่องที่ขวางทางอยู่ครับ

4.ข้าคือเพชรในตมพวกเอ็งจงมาตามหาข้าไปเจียรไน  สุดยอดไปเลยครับพวกนี้เป็นพวกยอดคนงำประกายประมาณว่า ถ้าไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว หรือด้วยความบังเอิญก็แล้วแต่ คุณจะไม่มีทางรู้เลยว่า คนคนนี้ สร้างเกมส์ แถมทำได้โครตเจ๋งเลยครับ แต่ทว่า ไม่นิยมออกสื่อ หรือเปิดเผยตัว เกมส์ที่คนพวกนี้ ทำสำเร็จเลยไม่ได้มีโอกาสออกมาสู่สายตาประชาชี อุว่ะ แล้วจะทำมันขึ้นมาทำไมฟระ คำตอบคือ ว่าง ฆ่าเวลา อันนี้เป็นประสพการ์ส่วนตัวครับ ผมรู้จักกับคน 1คนที่มีความสามารถระดับนี้ เวลาผมมีปัญหา ผมถามหรือขอคำปรึกษาเขาตลอดในเรื่องการทำเกมส์ แต่ ตัวตัวเขาไม่ปล่อยเกมส์ของเขาออกมา เพราะขี้เกียจ เอาเวลาไปทำอย่างอื่นดีกว่า .......น่าเสียดายสุดๆครับทีนี้     กับอีกประเภทนึงคือ ปล่อยตามสื่อที่ไม่มีคนสนใจ พอปล่อยตามสื่อที่ไม่มีคนสนใจ ก็ไม่มีคนสนใจตามชื่อเลยครับ อันนี้ผมสมุติน่ะครับ เช่น เล่นเว็บบอร์ดของเว็บสัตว์เลี้ยง ก็เอา เกมส์สร้างเองไปปล่อยในเว็บบอร์ดนั้น  ยอดดาวโหลดกระกระจุยกระจาย 1 ครั้ง แถมโหลดไปแล้วไม่มีความเห็นตอบกลับมาอีกต่างหาก หรือโหลดผิดก็ไม่รู้ แล้วทีนี่ จะรู้ได้ไงฟระว่าเกมส์ที่ทำมามันดีหรือไม่ดี

รู้อีกทีก็หมดกำลังใจ ทำมาไม่มีคนเล่นไม่มีคนสนใจ เลิกแม่มดีกว่า ขอนี้เองผมเคยเป็นครับ เคยเกือบเลิกแล้วเพราะว่า ยอดดาวโหลดถล่มทลาย 1 ครั้ง จนกระทั้ง มาเจอสถานที่ที่มีตนที่ชอบเหมือนๆกัน เช่นที่เว็บ irpg นี่ เลยมีกำลังใจขึ้นมาอักโขครับ แต่ว่าไม่ไช่ว่าทุกคนที่ทำจะโชคดี ได้เจอเว็บ ไซด์เกี่ยวกับการทำเกมส์เหมือนผมทุกคน เลยมีคนที่เลิกไปด้วยสาเหตุนี้พอสมควร ครับ

                ทีนี้ จาก 100 คนที่มีความคิดว่าจะลงมือสร้างเกมส์ เหลือ 50 คนที่ลงมือสร้างได้ เหลือ20คนที่สร้างได้จนเกือบจบ เหลือ 10 คนที่สร้างได้จบ  เหลือ4-5คน ที่สร้างจบแล้วปล่อยออกมาสู่ สายตาชาวโลก ดีไม่ดี สัดส่วนอาจน้อยกว่านี้อีกครับ

สรุปเลยครับ การที่เราลงมือทำอะไรซักอย่างแล้วต้องคอยแข่งขันกับคนอื่นๆ มองคนอื่นว่าดีกว่านั้น มันเป็นการมองแค่เพียงเปลือกนอกเท่านั้น คนที่วาดรูปสวย คุณมองแค่ว่าเขาวาดรูปสวย แต่คุณไม่มีทางรู้ว่าก่อนจะวาดรูปสวยเขาวาดรูปมากี่รูป วาดรูปมากี่ปี  คนที่แต่งเนื้อเรื่องได้ดี คุณมาองว่าเขาแต่งเนื้อเรื่องดี แต่กว่าจะได้เนื้อเรื่องนั้นมา เขาหมดปากกาไปกี่ด้าม หมดสมุดไปกี่เล่ม พิมโปรแกรมเวิร์ดไปกี่ครั้ง คนที่เขียน script เก่งหรือใช้  Drag & Drop เก่ง คุณมองว่าเขาเก่งกว่า แต่ไม่รับรู้เลยว่า กว่าเขาจะทำได้ขนาดนั้น เขาลองผิดลองถูกมากี่ครั้ง บางคนเรียนรู้เรื่องพวกนี้เป็นปีๆโดยไม่ยอมแพ้และย่อท้อ แต่ว่า คนที่เริ่มต้นมองว่า จะต้องทำให้ได้ใน 3 วัน แล้วสุดท้ายทำไม่ได้ ก็ล้มเลิกไป น่าเสียดายครับสำหรับคนที่มีความคิดอยากสร้างเกมส์ ผมอยากให้ใช้ทักษะทุกอย่าง และความอดทน+ใจรัก เพื่อที่จะได้ มีเกมส์ทำเองออกมาสู่สายตา คนที่ชื่นชอบเหมือนๆกันมากกว่า ที่จะล้มเลิก หมดความมั่นใจ และหายตัวไปครับ  

 

วันอาทิตย์ที่ฝนตกทั้งวัน และผ้าไม่แห้ง

jn killerqueen

edit @ 15 Sep 2013 15:01:54 by jnkillerqueen

Comment

Comment:

Tweet